Marc Sabbah: de intimiteit van het contrapunt

by Knopskaya

De altviool is een instrument dat moet gekoesterd worden. Met een timbre tussen de viool en de cello in is het een instrument op zichzelf, waarvoor een volwaardig repertoire geschreven werd door de eeuwen heen. Behalve de noodzaak ervan binnen een orkest, is het een prachtig solo-instrument.

Overdracht

Alviolist Marc Sabbah houdt zoveel van zijn instrument als een vader van zijn kind, samen willen ze ontwikkelen en leren van vorige generaties. Sabbah, geboren in New York, woont momenteel in Brussel en is sinds 2013 eerste altist binnen ons eigen Nationaal Orkest. Hij werd steeds erg geïnspireerd door Johann Sebastian Bach en evolueerde op zijn pad.

Intiem

Het sleutelwoord intiem is bij deze opname drievoudig aanwezig. Ten eerste omwille van het contrapunt. Even een korte en vereenvoudigde contrapunt4dummies en u bent mee. Wanneer men tweestemmig zingt is er meestal een hogere en een lagere stem, beiden komen mekaar tegemoet. Contrapunt aan het klavier zijn linker- en rechterhand die als zangstemmen fungeren en mekaar ontmoeten, meestal met de linkerhand in de fasleutel als bas en de rechterhand als hogere stem, solsleutel.

Wat deed Bach nu met zijn befaamde Chaconne? Hij creëerde een contrapuntcompositie voor een snaarinstrument – een soort 2 in 1, want bij een strijker ligt de melodie doorgaans in hand 1 via het indrukken van de snaren – hand twee laat ze weerklinken. Bach vond de magische formule waarmee ook strijkers een stuwende basso continuo solo konden brengen met daartegenover een frisse melodie. Het resultaat is totale vreedzame contemplatie. Met zijn eigen compositie voor solo altviool Hommage, brengt Marc Sabbah een hommage aan Bach, die hem sterk inspireerde. Hij is in een intiem gesprek met Bach, geeft de intimiteit weer binnen de contemplatie van de melodie en daarbovenop geven de oriëntaalse toetsen een verwijzing naar zijn eigen roots.

1 album, 4 kleuren contrapunt

Vervolgens brengt hij de eveneens beroemde eerste Cellosuite BWV 1007 in zeven bewegingen, eveneens van Johann Sebastian Bach (1685-1750). Intimiteit troef, gezien het gaat om een melodie voor solostrijker met hier en daar slechts een contrapunteffect dat extra sereen inwerkt. Ook de akoestiek wijst nog eens op het privémoment van solist en instrument. De prachtige naklank wijst erop dat zij alleen staan in de ruimte waarin de opname werd gemaakt. Het had kunnen in het meest perfecte kapelletje opgenomen zijn.

Even een virtuozere contrapuntsprong in de tijd met de Hommage opus 55 voor soloaltviool van de Belgische componist Henri Vieuxtemps (1820-1881) – oorspronkelijk een hommage aan Paganini.

Georg Friedrich Telemann (1681-1767) brengt ons terug naar de barok met de Fantasie nummer 7 TWV  40  in vier bewegingen, een fantasierijke compositie van de componist die van bloemen hield.

Uw recensent beveelt u dit album warm aan. Te savoureren met een glas rode wijn uit een goed jaar  en een rijpe camembert, lichten gedimd, u bent vertrokken.

 

de artiest nam het album op de markt  in 2018, eveneens privé. Kan het nog mooier?

 

Bestellen kunt u via deze weg:

https://www.marcsabbah.com/

Misschien houdt u ook van: