Met Beyond the Paradox presenteert Tim De Maeseneer niet zomaar een soloplaat, maar een persoonlijk artistiek manifest dat de mogelijkheden van de tenorhoorn op indrukwekkende wijze hertekent. Dit instrument – vaak weggedrukt in het middenregister van brassbands – wordt hier naar voren geschoven als solist met karakter, zeggingskracht en een onverwacht rijk klankpalet.
Vanaf de eerste noten wordt duidelijk dat deze opname meer is dan een showcase. De Maeseneer zoekt niet de bravoure van technische virtuositeit op, maar laat de muziek spreken door verfijning, frasering en klankbeheersing. Zijn toon is warm, rond, en doordacht; zijn interpretaties getuigen van maturiteit en een groot stilistisch bewustzijn. Doorheen de hele opname voel je zijn toewijding aan het instrument én zijn diepe vertrouwdheid met het repertoire.
Het programma is intelligent samengesteld en wisselt af tussen originele werken voor tenorhoorn en bewerkingen, met bijdragen van gerenommeerde hedendaagse componisten als Edward Gregson, Bert Appermont, Stijn Aertgeerts en anderen. Elke compositie krijgt een eigen ruimte om te ademen. De werken zijn gevarieerd van karakter: soms lyrisch en ingetogen, dan weer ritmisch energiek of harmonisch gedurfd. Deze afwisseling houdt de luisterervaring boeiend van begin tot eind.
Een belangrijke troef van deze opname is de samenwerking met Brassband Willebroek, een van de toonaangevende brassbands van Europa. Onder leiding van Frans Violet ondersteunt het ensemble de solist met precisie, transparantie en muzikaal inzicht. De balans tussen solist en orkest is zorgvuldig opgebouwd, waarbij de klankrijkdom van de band ten dienste staat van de solistische lijn. Ook opnametechnisch is de cd van hoog niveau: helder, ruimtelijk en met aandacht voor detail.
De titel Beyond the Paradox verwijst niet toevallig naar de contradictie die de tenorhoorn al jaren lijkt te kenmerken: een instrument met prachtige, zangrijke eigenschappen dat zelden in de solospot terechtkomt. Deze opname wil dat beeld doorbreken. De paradox wordt overstegen, niet door te rebelleren tegen traditie, maar door ze uit te diepen en nieuw leven in te blazen. De Maeseneer stelt zich nederig op tegenover het repertoire, maar ook ambitieus in zijn zoektocht naar vernieuwing.
Wat deze cd uiteindelijk zo overtuigend maakt, is dat hij niet alleen een ode is aan de tenorhoorn, maar ook aan het luisteren zelf. Elk stuk nodigt uit tot herbeluistering, niet omdat het complex is, maar omdat het gelaagd is. Je ontdekt telkens nieuwe details, fraseringen, emotionele accenten. Het is muziek die je niet zomaar ondergaat, maar waar je actief naar wilt luisteren.
Met Beyond the Paradox levert Tim De Maeseneer een artistiek hoogstaande én muzikale relevante bijdrage aan het brassbandrepertoire. Het is een opname die zowel jonge blazers als doorgewinterde luisteraars zal aanspreken, en die hopelijk een bredere waardering voor de tenorhoorn in gang zet. Een cd die in zijn bescheidenheid net zo indrukwekkend is als in zijn visie.
DOYEN – DOY CD442