Met deze nieuwe cd presenteert Nelson Goerner een programma dat op het eerste gezicht verrassend lijkt. De combinatie van Händel, Schumann en Schulz-Evler brengt drie zeer verschillende muzikale werelden samen. Toch ontstaat tijdens het luisteren een opvallend samenhangend geheel. De cd toont niet alleen de grote technische kwaliteiten van de pianist, maar vooral zijn vermogen om heel uiteenlopende stijlen op een persoonlijke en overtuigende manier met elkaar te verbinden.
De opening met Händels Chaconne in G-groot laat onmiddellijk horen welke benadering Goerner kiest. Hij probeert de muziek niet historisch te reconstrueren en zoekt evenmin naar overdreven romantische effecten. De variaties ontwikkelen zich op een natuurlijke manier en elk deel krijgt een eigen karakter. Zijn aanslag is helder en verzorgd, waardoor de verschillende stemmen goed hoorbaar blijven. De muziek krijgt voldoende ruimte om zich rustig te ontvouwen. De technische moeilijkheden blijven volledig op de achtergrond en de aandacht gaat voortdurend naar de muzikale lijn.
Goerner weet in deze muziek een goed evenwicht te vinden tussen structuur en vrijheid. De opeenvolging van variaties klinkt logisch en samenhangend. Tegelijk zorgt hij voor voldoende afwisseling in kleur en sfeer. Zijn spel bezit een zekere eenvoud die bijzonder overtuigend werkt. De muziek klinkt nooit zwaar of overdreven belangrijk, maar behoudt een natuurlijke elegantie.
Het centrale werk van de cd is Schumanns Davidsbündlertänze. Deze reeks van achttien korte stukken behoort tot de meest persoonlijke composities van Schumann. In de muziek wisselen verschillende stemmingen elkaar voortdurend af. Vreugde, melancholie, onrust, tederheid en bezinning volgen elkaar snel op. Voor de uitvoerder betekent dit een grote uitdaging, omdat elk deel een eigen karakter bezit terwijl de volledige cyclus toch als een geheel moet klinken.
Goerner slaagt er uitstekend in deze verschillende stemmingen met elkaar te verbinden. Hij vermijdt grote uiterlijke effecten en kiest voor een eerder ingetogen benadering. Daardoor ontstaat een Schumann die zeer menselijk en natuurlijk overkomt. De snelle delen bezitten voldoende energie zonder agressief te worden, terwijl de langzame momenten veel rust en poëzie bevatten.
Wat bijzonder opvalt, is zijn gevoel voor timing. De overgangen tussen de verschillende delen verlopen soepel en vanzelfsprekend. Hij neemt voldoende tijd waar nodig, maar vermijdt overdreven vertragingen of grote tempowisselingen. Hierdoor blijft de muzikale spanning voortdurend aanwezig.
De lyrische passages behoren tot de mooiste momenten van de opname. Goerner beschikt over een zeer verfijnde toonvorming en weet zachte dynamieken bijzonder goed te beheersen. De piano klinkt warm en zangerig zonder sentimenteel te worden. Tegelijk blijft de structuur van de muziek altijd duidelijk hoorbaar.
Sommige luisteraars zouden misschien meer dramatische contrasten of sterkere emotionele uitbarstingen verwachten. Goerner kiest echter bewust voor een meer beheerste en evenwichtige interpretatie. Die keuze past goed bij zijn muzikale persoonlijkheid en zorgt ervoor dat de muziek haar intimiteit behoudt.
Het slotwerk van de cd, de Arabesques sur le Beau Danube bleu van Schulz-Evler, vormt een volledig andere uitdaging. Dit werk is een briljante parafrase op de bekende wals van Johann Strauss en vraagt een uitzonderlijke techniek. Veel pianisten gebruiken dit stuk vooral om hun virtuositeit te tonen. Goerner kiest opnieuw voor een meer muzikale benadering.
De technische beheersing is indrukwekkend. Snelle passages, ingewikkelde versieringen en grote sprongen worden met grote zekerheid uitgevoerd. Toch staat de virtuositeit nooit op zichzelf. Achter alle technische moeilijkheden blijft de muzikale lijn duidelijk aanwezig. De bekende walsmelodie blijft herkenbaar en de verschillende variaties krijgen een eigen karakter.
Het spel bezit veel lichtheid en elegantie. De muziek klinkt speels en charmant zonder oppervlakkig te worden. Goerner weet het evenwicht te bewaren tussen virtuositeit en muzikaliteit, waardoor het werk meer wordt dan een eenvoudig bravourestuk.
De opnamekwaliteit ondersteunt deze interpretaties uitstekend. De piano klinkt natuurlijk en rijk aan kleuren. Zowel de krachtige passages als de meest delicate momenten worden helder weergegeven. De opname biedt voldoende detail zonder kunstmatig of overdreven dichtbij te klinken.
Wat deze cd uiteindelijk bijzonder maakt, is de grote muzikale rijpheid van Nelson Goerner. Hij probeert de luisteraar niet te imponeren door snelheid, volume of spectaculaire effecten. Zijn spel wordt gekenmerkt door intelligentie, verfijning en een groot respect voor de muziek. Hij laat de werken voor zichzelf spreken en vertrouwt op hun eigen kracht.
Deze uitgave vraagt misschien meerdere luisterbeurten om volledig gewaardeerd te worden. Ze zoekt niet onmiddellijk naar een groot effect, maar onthult geleidelijk haar rijkdom. Daardoor blijft de cd ook op langere termijn boeiend. Goerner bevestigt hier opnieuw zijn plaats als een van de belangrijkste pianisten van zijn generatie, een kunstenaar die technische perfectie weet te combineren met diepgang, gevoeligheid en een sterke muzikale persoonlijkheid.
ALPHA1134 http://www.outhere-music.com