Pur ti miro van Wu Wei, Martin Stegner en Janne Saksala is een opname die zich niet laat herleiden tot een curiositeit of een louter experimenteel project. Het album presenteert zich als een doordachte muzikale dialoog tussen drie stemmen die elk uit een andere traditie komen, maar die elkaar hier ontmoeten in een gemeenschappelijke zoektocht naar klank, adem en ruimte.
De bezetting is op zich al ongewoon: sheng, altviool en contrabas. Toch klinkt het ensemble nergens geforceerd. De sheng van Wu Wei bezit een natuurlijke polyfonie die verrassend organisch aansluit bij de strijkklanken van Stegner en Saksala. In plaats van exotisch te contrasteren met het westerse repertoire, integreert het instrument zich als een volwaardige stem binnen het geheel. Het resultaat is een klankbeeld dat tegelijk transparant, warm en licht zwevend is.
Het repertoire beweegt zich hoofdzakelijk in en rond de barok, met werken van Monteverdi, Bach en Vivaldi, aangevuld met een volksmelodie. Wat opvalt, is de vrijheid waarmee de musici omgaan met frasering en ademhaling, zonder de structurele helderheid van de muziek uit het oog te verliezen. De interpretaties zijn niet gericht op historiserende reconstructie, maar op het blootleggen van de lyrische en meditatieve kern van het materiaal. Daardoor krijgt bekende muziek een nieuwe, soms intieme gelaagdheid.
De samenwerking tussen de drie musici is bijzonder evenwichtig. Niemand domineert het klankbeeld. De altviool fungeert vaak als verbindende stem, de contrabas zorgt voor een zachte maar stabiele grond, terwijl de sheng zowel harmonisch als melodisch kan ademen. De muziek ontvouwt zich traag, met veel aandacht voor resonantie en stilte. Dat vraagt van de luisteraar een zekere concentratie, maar beloont die met een diep gevoel van rust en continuïteit.
Wat deze opname vooral kenmerkt, is het ontbreken van effectbejag. Er wordt niet gezocht naar contrast om het contrast, maar naar samenklank. De emoties blijven ingehouden, de expressie gecontroleerd, bijna contemplatief. Daardoor krijgt het album een bijna spiritueel karakter, zonder ooit sentimenteel te worden.
Pur ti miro is geen opname die wil imponeren door virtuositeit of snelheid, maar door evenwicht, adem en verfijning. Het is een album dat uitnodigt tot herhaald luisteren, waarin telkens nieuwe details en verhoudingen hoorbaar worden. De cd toont hoe oude muziek, wanneer ze met open oren en respect wordt benaderd, nog steeds nieuwe vormen van schoonheid kan aannemen.
ECM New Series 2843 http://www.outhere-music.com