Hannelore Vermeir – Philippe Cuper – het Desguin kwartet en Wilfried Westerlinck
‘ Clarinets on Stage’ is een weekend-initiatief van Eddy Van Oosthuyse dat in het weekend van 17 en 18 januari doorging in Gent. Het richt zich naar klarinetstudenten uit binnen- en buitenland, en waarin ongemerkt de promotie van Vlaamse muziek mee wordt ingeschoven. Het weekend werd gevuld met een lezing, een wedstrijd, groepslessen, vorming van een ‘clarinet choir’, workshops en korte kamermuziek-optredens.
Boeiende zaken voor jonge en aankomende professionelen, die dit jaar met enkele honderden waren afgezakt naar het Gents conservatorium , het hart van dit evenement.
Op zaterdagavond 17 januari was er een groots opgevat concert in een vol bezette Mizyzaal. Naast een aantal klarinetsolisten werd het Desguin kwartet gevraagd om dit alles te stofferen.
Lara Diaz, een gerenommeerde Spaanse basklarinettiste uit Salamanca, speelde de Europese première van ‘Poëma’ (2024) van de Amerikaanse componist David Bennett Thomas (1969). Een erg uitgebreid werk, dat in de eerste helft erg spannend en vlot verliep, maar gaandeweg onze aandacht niet wist te blijven vasthouden. Lara Diaz, die dit werk zelf bestelde en in Fort Worth -Texas creëerde, liet haar virtuositeit en diepe sonore klank van haar instrument meer dan overtuigend bewonderen. Het Desguin kwartet speelde hier met verve op in en bewees zijn soepelheid en accuratesse. Severine Sierens volgde daarna met ‘Frozen Time’ (1993) voor klarinet en kwartet van Mieke Van Haute. Een werk waarin aleatorische passages verwerkt zijn in een gedetailleerde partituur, waar het kwartet permanent in ondergeschikte rol blijft en een knisperende onderlaag legt waarop de soliste haar grillig discours kan etaleren. Het was een gans andere klankwereld dan het vorige werk, erg geconcentreerd en verrassend. Ook van Mieke Van Haute speelde Gaetano Falzarano, leraar aan de muziekacademie van Salerno, drie korte schetsen uit haar suite voor klarinetsolo ‘ Windekind’(1984). Het eerste deel van het concert werd afgerond met ‘Landschappen VII’ (2016) voor klarinet en kwartet van Wilfried Westerlinck. Het werd een 10-tal jaren geleden geschreven voor de halve finale van de ‘International Clarinet Competion Ghent’. Ditmaal vertolkte Hannelore Vermeir, die een aantal jaren soliste was van het Symfonieorkest van Thailand, deze Landschappen samen met het Desguinkwartet. Een veeleisend werk, dat een hoge graad van virtuositeit vraagt van de soliste en dat in een voortdurende dialoog met het kwartet. Hannelore Vermeir speelde met grote autoriteit deze partituur, en wist tevens ook een heldere en sonoor mooie klank te onderhouden. Samen met het Desguin kwartet mocht ze een intens applaus in ontvangst nemen.
Na de pauze bracht het dienstdoende Desguin kwartet samen met Philippe Cuper, solist verbonden aan de opera van Parijs, het onovertroffen klarinetkwintet in A KV581 van Mozart. Twee jaar voor zijn overlijden schreef Mozart dit meesterwerk voor de Weense klarinettist Anton Stadler. In de Miryzaal werd het een uitvoering in mooi evenwicht tussen solist en ensemble, waarbij duidelijk zichtbaar het geheel in pure muzikale verstandhouding verliep.
Een rijk gevulde avond met een aantal waardevolle ontdekkingen, bekroond door een heerlijke Mozart !
G.L.