De compositie is terug te vinden in een door Bärwolf samengestelde bundel, die hij op 21 augustus 1887 aan het Antwerpse conservatorium (toen nog Anwerpsche Vlaamsche muziekschool) schonk. In de convoluut bleef een handgeschreven berichtje bewaard dat hij mogelijk tot directeur Peter Benoit richtte, of tot iemand die verantwoordelijk was voor de toen nog bescheiden collectie.“Monsieur, Par le même courrier, je vous envoie pour la Bibliothèque pour joindre aux autres, un volume de morceaux de ma composition la plupart composés pour les cours de conservatoire et y exécuter. J’espère que cela sera le bienvenu, et vous prierez de m’en accuser réception.”
Louis Bärwolf is vooral bekend geworden door de biografie die hij schreef over componist Charles-Louis Hanssens (Gent, 1802 – Brussel, 1871) die hij persoonlijk had gekend en mateloos bewonderde. Barwölf dirigeerde en componeerde zelf ook. Hij verving zijn broer Jean Francois Edouard Barwolf zelfs even als dirigent van De Muntschouwburg. Louis Bärwolf was trouwens ook een uitstekend violist, cellist en pianist. Het Octuor, vermoedelijk voor educatieve doeleinden gecomponeerd, is een heel smaakvol werk, met een statige introductie, een zangerig andante, een speels scherzo, op bepaalde plaatsen zelfs op het plagerige af, en een riant slotdeel, de naam finale waardig.
Antoine Petit (Flugelhorn Es / trompet in Es), Pedro Gómez Rentería (Flugelhorn Bes), Rami Fumagalli (Cornet Bes), Spirydon Michalopoulos (Trompet F), Warre De Raet (Althoorn), Luna Meli (Bariton), Jente Loose (Trombone) en Fons Dobbelaere (Tuba) spelen het ‘Octuor pour instruments à cuivres op. 103’ tijdens dit bijzondere concert op dinsdag 27 oktober om 20 uur in de Witte zaal en de orgelklas in het De Singel-gebouw. Docent Bram Fournier coachte hen.