Cello Abbey – Een Engelse droomreis

by Knopskaya

Parels vissen

Zelf is ze allesbehalve Brits, de Zwitserse celliste Nadège Rochat (geb.1991). Haar klanken werden door Grammophone Magazine reeds in 2015 omschreven als zo warm zijnde dat men er geen winter zonder kan doorbrengen. Dit citaat betrof haar vorige album met muziek van Lalo en Milhaud. Nee, ze gaat niet voor de vaak uitgevoerde componisten, ze zoekt pareltjes.

Zo zocht ze voor het nieuwe album naar Britse parels, twee mannelijke componisten en een vrouw. De Britse eilanden staan bijgevolg snaargewijs eerlijk verdeeld op deze schijf, waarop ze begeleid wordt door de Staatskapelle Weimar, gedirigeerd voor Paul Meyer. Jawel u leest het goed, de befaamde Franse klarinettist is eveneens een voortreffelijk dirigent.

Poëzie

William Walton ( 1902-1983) staat als componist-schrijver het meest gekend om zijn bewerkingen van Shakespeare. Een spijtige zaak, want hij behoorde tot één van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Engelse postromantiek, naast Benjamin Britten en Michael Tippelt. Men hoort duidelijk de poëet in de componist, het concerto voor cello en orkest C 65 klinkt vaak fragiel en breekbaar, dan weer optimistisch. Een zonnestraal valt binnen in Cello Abbey. Men hoort haast woorden in de muziek.

Alleen

Ina Boyle, geboren in de buurt van Dublin van 1889 leefde in eenzaamheid tot aan haar dood in 1967. Nadat haar ouders stierven, bleef ze samen in het huis wonen met haar zus. Uiteindelijk bleef ze alleen over, een leven in teken van de muziek. Het was ook thuis dat ze voor het eerst cello speelde, onder begeleiding van een privéleraar. Ze reisde heel even naar Londen voor een extra opleiding, maar verkoos uiteindelijk de volledige isolatie. Haar werk werd grotendeels verworpen door de toenmalige muzikale ‘gezagsdragers’. Of het te maken had met geslacht, politiek regime of botsende karakters is onduidelijk. Een aantal werken werden echter wel erkend, zoals de Elegie voor cello en orkest uit 1913. Het werk werd oorspronkelijk als Romance betiteld. Waarom ze het in Elegie veranderde, blijft één van de raadsels over haar leven en composities.

No Nimrod

De cd wordt vervolledigd met een werk uit de Romantiek van Edward Elgar (1857-1934). De meest gekende van de drie, maar ook misschien diegene die de makkelijkste weg kon afleggen. Hij kwam tenslotte uit een muzikale familie waardoor hij alle kansen kreeg. Misschien ook wel een nadeel, omdat enkel zijn meest populaire composities worden voorgesteld aan het brede publiek. Geniet u daarom van het Cello Concerto in E min Opus 85… Een stukje melancholie die u nog even via grasweiden en vervallen kerkjes brengt.

Nu kunt u veilig terug het kanaal over. U bent toch zeker dat u uw hart terug meebracht?

ARS Produktion4260052382219 – 2017

www.nadegerochat.com

Misschien houdt u ook van: