Een pianistiek zoekende Schubert

by Knopskaya

Franz Schubert (1797-1828) is emotie, zoveel is zeker. Melomanen die voor nostalgie en melancholie gaan, hebben hem ongetwijfeld tig keer in de platenkast liggen. Volgens de Italiaanse pianist Constantino Mastroprimiano, werd het hoog tijd dat de man ook eens bekeken wordt als pure componist, naast eeuwig verlangende Wandergesell. Zelf vergelijkt hij Schubert aan Napoleon, die ooit de uitspraak deed: “We zullen zien en dan handelen.”

De jonge Schubert begon rond 1810 met componeren en schreef op dat moment reeds een aanzienlijk aantal fantasieën, strijkkwartetten en liederen. Toch duurde het nog even voor hij zijn echte richting zou vinden. Het waren die bijna kladwerken en onvolmaakte stukken, die ervoor zorgden dat hij zou uitgroeien tot zijn mature zelf, ondanks hij op jonge leeftijd overleed.  Schubert zag Beethoven als grote voorbeeld. Hij was voor de jonge Schubert de grote vernieuwer van zijn tijd geweest. Het zijn die invloeden die dan ook duidelijk te horen zijn in de geselecteerde stukken op dit album, waarin Schubert tot zijn volle recht komt als klaviercomponist. We horen zelfs invloeden van Mozart die via Beethoven bij Schubert opdagen.

In 1815, schreef de jonge Schubert twee sonates die zelfs in hun ruwe vorm, bepalend zouden zijn voor zijn later werk. Hiervan hoort u D157. Vijf jaar later zou hij zijn sonate D664 – die pas postuum zou worden gepubliceerd – componeren en het werk opdragen aan de jonge amateurpianiste Josephine von Koller. Een mooi intiemen, lyrisch stuk met zeer speelse passages. Een mooi unicum van naïviteit binnen zijn oeuvre. Nog zes jaar later, in 1825, schreef hij nog zo’n ongewoon werk. Hij droeg zijn Sonate opus 53 D850n in D groot op aan zijn volgeling, Carl Maria von Bocklet. Opnieuw een fris, optimistisch stuk, met dromerige passages en zeer bijzonder, een uniek improvisatorisch karakter.

Dit album leert u een zoekende Schubert kennen, zoekende naar zijn muzikale identiteit, eerder dan naar zijn verloren ziel. Het straalt perfectie uit binnen de imperfectie. Schubert als muzikaal mens.

Ingespeeld op fortepiano

Het moest ook eens gebeuren, en terecht.

CDS7906 – Dynamic – http://www.outhere-music.be

Misschien houdt u ook van: