Thuiskomen in Jakobistan

by Knopskaya

Liedjes en gedichten,  mogen ze nog over de kleine dingen gaan? Gewoon het geluk zoeken, in de dagdagelijkse omgeving die ons omringt, de dingen van kortbij die ons geborgenheid bezorgen.

Kobe Ardui, frontman van Jakobistan, slaagt er met zijn teksten  in om zijn publiek vanop het podium naar thuis te laten verlangen, in de positieve zin van het woord. Het meisje waarop je verliefd bent en hoe ze zich voortbeweegt, het kind, de regen, de hond voor de open haard of de kat van de facteur. Het klinkt allemaal zo omarmend dat alle andere dingen in de anonimiteit vervallen.

Ardui komt uit een muzikaal geslacht, waar plaats voor zelfontplooiing centraal stond, met vallen en opstaan. Hij genoot dus ook deels een klassieke opleiding. Toch was het de vriendschap en de zoektocht naar samenhang in klank en persoonlijkheid, die samen voor het uiteindelijke authentieke geluid van Jakobistan zouden gaan zorgen. Vele vrienden en projecten later, staat Ardui samen met Wouter Reggers op het podium. Samen brengen zij hun wereld dichter naar het publiek via kleinkunstnummers waar ook zijzelf zich in herkennen.

Het fijnzinnig omhelzende wordt mooi weergegeven in hun EP, waarop u klein maar fijn 4 nummers kunt terugvinden waarin zij hun ziel blootlegden opdat u dat gevoel van thuiskomen ook volop mag ervaren.

En net nu we allen thuis zijn, staat genieten zo erg centraal…

Het is nog nooit blijven  regenen – Muziek door Kobe Ardui  – Recorded at Larssen – samen met het leuke verhaal achter de groep te bekomen via  http://www.Jakobistan.be

 

 

Misschien houdt u ook van: