Antwerp Symphony Orchestra: divers & diep

by Knopskaya

U voelt de bui al hangen; uw recensent zet de vertrouwde plaat op over de middagconcerten. Maar men moet een kat een kat blijven noemen, tenzij ze vals zingt. Geen reden tot paniek, want vrijdagmiddag 15 maart was naar goede gewoonte een concert om van te genieten op diverse fronten. De bezetting was divers en uniek, de gekozen componisten en werken evenzeer. Dat alles te danken aan de muzikanten van het Antwerp Symphony Orchestra.

Er werd gekozen voor drie componisten die niet zomaar in een hokje te vangen zijn, hun sterke identiteit kleurt hun muziek met gedrevenheid. Deze is terug te vinden in de stuwing die de stukken zo mooi karakteriseert.

Hoorn & Dialoog
Aangevangen werd met de Serenata in vano FS 68 van de Deense componist, dirigent, kornettist en violist Carl Nielsen (1865-1949), in een bezetting van viool, contrabas, fagot, hoorn en klarinet. De muziek van Nielsen wordt in Denemarken als nationaal erfgoed beschouwd. Hij schreef naast instrumentaal werk ook een paar opera’s. Ondanks zijn muziek een heel eigen kleur kent, hoort men elementen uit het classicisme, vooral tijdens de dialoog tussen instrumenten. Geen wonder, gezien zijn grote voorbeelden Mozart en Haydn waren. Logisch dat Nielsen graag de hoorn in zijn compositie verwerkte. Toch ligt de lyrische toets en de stuwing binnen zijn muziek iets meer richting (dramatische) kamermuziek, wat hem toch een kind van zijn tijd maakte.

Poëzie & Lyriek
Ook het laatste stuk van het concert, het Septet in Bes van de Zweedse componist Franz Berwald in drie bewegingen gespeeld door twee violen, cello, contrabas, fagot, hoorn en klarinet wordt naast typische glijdende structuren ook gekenmerkt door classicistische instrumentale dialogen. Hier gaat de lyriek meer richting romantiek, waarbij men aan de toch wel poëtische strijkpartijen zeer duidelijk hoort dat de componist ook een begenadigd violist was.

Van groot naar klein
Tussen deze twee stukken in, kon het publiek genieten van Till Eulenspiegel einmal anders van de Duitse componist Richard Strauss (1864-1949) in een arrangement van Franz Hasenöhrl uit 1954 en gespeeld op cello, contrabas, fagot, hoorn en klarinet. Strauss zelf schreef de muziek voor een honderdkoppig orkest om karaktervol de fratsen van volksheld Tijl Uilenspiegel in de verf te zetten. De Oostenrijkse componist Franz Hasenörhl herwerkte delen uit deze compositie voor 5 instrumenten, zonder dat de pit uit de muziek zou verloren gaan – een niet te onderschatten opdracht, noch als componist, noch als uitvoerend muzikant.

Hoe men op een uur tijd op vrijdag wat kan opsteken – gewoon door naar Antwerpen te komen.

Ad Valvas

Wij hoorden: Claire Beumer op cello, Nele Delafonteyne op klarinet, Eliz Erkalp op hoorn, Graziano Moretto op fagot, Miki Tsunoda op viool, Wu Di op viool en Julita Fasseva op contrabas.

Het volgende Antwerpse middagconcert gaat door in Amuz op vrijdag 22 maart om 12 u. Het Alfama strijkkwartet brengt composities van Debussy en Mendelssohn,

De middagconcerten van Antwerpen zijn mediapartner van het cultuurpakt.

Hun volledige agenda: http://www.middagconcerten.be

Misschien houdt u ook van: