Studio 1 van Flagey was op donderdag 30 januari behoorlijk vol gelopen om het Piknik concert bij te wonen waarop werken van de nu 80 jarige componist Wilfried Westerlinck werden uitgevoerd.
Zelf heeft hij in zijn beroepsleven nogal wat uren gespendeerd in deze studio en gedurende ettelijke jaren concerten en kamermuziekopnames gerealiseerd (vanaf eind jaren 60 totdat de openbare omroep zich ontdaan heeft van deze architectonische parel).
Ongetwijfeld hierdoor bevat zijn oeuvre grotendeels kamermuziek; gaande van blaaskwintet over werk voor piano, veel solowerk en muziek voor strijkers. Dit huldeconcert gaf daar een mooi beeld van: afwisselend en kleurrijk !
De musici waren allen van topniveau en speelden met overtuiging deze bijwijlen veeleisende partituren. Het Izumi pianoduo vertolkte twee werken: enerzijds het zachtmoedige en doorzichtige Preludio per una danza Antico , waarin een impressionistische sfeer werd opgeroepen, en de Gisekin rapsodie die zijn naam te danken heeft aan de poezie van Jo Gisekin die in haar bundel Als in een zwijgend laken, de liefde tussen man en vrouw bezingt. Een heel afwisselende partituur die balanceert tussen stilte en overmoedige intense gebaren, en waarin zelfs plaats is voor een aantal citaten, die echter niet zo vreemd of ongemakkelijk klinken in deze context.
Het literaire blijkt regelmatig in Westerlinck’s oeuvre binnen te sluipen. Hiervoor gaf een strijkkwartet van het Antwerps Symfonieorkest present: Maria Kouznetsova en Mara Mikelsone, violen; Elaine Ng, altviool en Maria Mudrova, cello. Eerst brachten ze een evocatie van het beroemde gedicht Melopee van Paul Van Ostaijen. Zeer subtiel klonk deze meditatie samen met de voordracht waarvoor Benjamin Dieltjens zich inzette. Een tweede werk was de kwartet beweging Saltimbanco. Vrolijk, uitgelaten en buitelend springen de motieven van links naar rechts en laten een beeld na van virtuoze jongleurs. Voor het slotwerk Landschappen VII kregen de dames versterking van de onvolprezen klarinettist Benjamin Dieltjens. Ongetwijfeld een
topmusicus met een rijkgeschakeerde ‘sound’ op zijn instrument. De vijf musici kennen elkaar binnen orkestverband, en dat was een meerwaarde om deze moeilijke partituur recht te doen. Westerlinck’s muziek is steeds helder in zijn permanente beweging en fantasie. Alles is transparant maar nooit leeg. Elke noot staat op z’n plaats in het verhaal dat de componist neerschrijft. Het is een wereld waarin zowel grote tederheid als vastberadenheid samen een mooi sonoor landschap tovert.
Een uitbundig applaus was dan ook het deel van zowel musici als de jarige componist !
GL.
foto’s: A. Maes