Less is absolutely more

by Knopskaya

Vrijdag 17 mei vond het derde en laatste middagconcert plaats, waarbij dankbaar gebruik werd gemaakt van de pianoforte naar Conrad Graf model, aangeleverd door het Ruckersgenootschap. Ditmaal geen zuiver klavierconcert, maar een gevarieerd programma met plaats voor het lied.

Sopraan Anne Cambier en dirigent, componist en klavierspeler Frank Agsteribbe kozen bewust voor een programma, bestaande uit korte repertoirestukken uit de achttiende eeuw – dé hoogdagen van de pianoforte. Er was niet enkel aandacht voor Schubert, toch wel de meest uitgesproken componist wanneer het over geschikte muziek voor de Conrad Graf klavieren gaat. Ook componisten die aan de wieg van het instrument stonden, zoals Mozart en Haydn werden gepast in het programma verwerkt.

Wat tijdens het concert opviel, was de soberheid waarmee het gebracht werd. Less is nog steeds more. Geen lange kledij vol blingbling, maar een stijlvolle zwarte strakke outfit waardoor  alles sereen aanvoelde. Op deze manier kwam des te meer tot uiting dat de stem van Cambier zich perfect leende tot samenwerking met dit specifieke klavier. Het klavier werd  met de hoogste precisie bespeeld, wat vooral de Mozart-passages prachtig tot hun recht lieten komen. Het plaatje klopte gewoon.

Het was trouwens een mooi idee om twee klavier solo stukken tussen het geheel in te passen. Vooral de zes variaties voor klavier van Ludwig van Beethoven, gecomponeerd op basis van de aria Nel cor più non mi sento van Giovanni Paisiello, waren dé geschikte cliffhanger van dit concert. Het was een mooie ontdekking om het puur op klavier te mogen ervaren, maar ergens borrelde de goesting naar het origineel toch op. Paisiello mag wat vaker worden opgevoerd. Hij was een van die componisten die bewust voor kleinere bezettingen begon te componeren, om muziek intiemer te kunnen opvoeren.

Uiteindelijk werd het geduld beloond, want de originele aria uit de opera La Molinara uit 1788 werd aan het einde van het concert als bis opgevoerd, mét stem. Wat de stem van Anne Cambier betreft, is het eveneens steeds een plezier te mogen ervaren hoe ze bewust ook voor Engelstalig ouder repertoire kiest. Zo mochten het publiek de muziek van Thomas Arne en Thomas Linley savoureren.

Kort samengevat was dit concert een serene verzameling van pareltjes die stuk voor stuk prachtig uit hun schelp kwamen.

Ad Valvas
De middagconcerten zijn mediapartner van Cultuurpakt.
Hun volledig programma is terug te vinden via hun website: http://www.middagconcerten.be 
Meer informatie over het Ruckersgenootschap kunt u hier vinden: http://www.Ruckersgenootschap.be
Op 24 mei kunt u genieten van het Pianotrio Mistral – Maiko Inoué, piano – Johannes Burghoff, cello en Olivier Piguet, viool.
Vrijdag 31 mei is er uitzonderlijk geen middagconcert.
Op vrijdag 7 juni brengen Pianoduo Ying-Yang – Jan Michiels en Inge Spinette composities van Bach en Kurtag.

 

Misschien houdt u ook van: