Speel je me nog een sprookje voor het slapengaan?

by Knopskaya

Pianist Kiyotaka Izumi is afkomstig uit Tokyo, Japan. Na het beëindigen van zijn studies in zijn thuisland, kwam hij naar België in 1997, waar hij verder studeerde aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel. Zijn muzikale kwaliteiten werden door een aantal beurzen en wedstrijden bevestigd. Zijn grote kwaliteit: zijn subtiliteit.

Het was Andrea Durlet, dochter van componist Emmanuel Durlet – die dit jaar 40 jaar geleden overleed – die me lovend over Izumi aansprak tijdens een interview. Ze gaf me toen ook een cd mee die mijn fantasie prikkelde. Fantasie blijkt dan ook de geschikte term om dit middagconcert te beschrijven.

Izumi begon het concert met Lyrische stukken van Edvard Grieg (1843-1907). De Noorse mars, gevolgd door een Scherzo, een Nocturne en de gekende Trollenmars dompelden het publiek onder in een droomwereld. De klanken fijnzinnig klaterend, geen hevige manoeuvers, geen pedalenparade.

De toon was gezet om 10 Oud-Vlaamse melodieën van Emmanuel Durlet (1893-1977) te toetsdichten. Zo klinkt de muziek van Durlet. Men noemt dit soort muziek wel eens panoramamuziek, maar het is veel meer dan dat. Het zijn allemaal kleine muzikale schilderijtjes, geschilderd met fijne pennetrekjes. Die hele fijne trekjes haalde Kyotaka Izumi er moeiteloos, getuigend van een grote muzikale inleving, uit.

Na de korte verhaaltjes, volgden er twee uitgebreide. Hij speelde twee eigen bewerkingen gebaseerd op de ouverture uit Romeo en Julia en de wals uit De Schone Slaapster van Peter Tchaikovski (1840-1893). Het eerste stuk werd opnieuw geaccentueerd door de finesse. Deze fijnzinnigheid gaf het karakter van een liefdesverhaal perfect in de compositie. Het tweede stuk werd zo lieflijk gespeeld dat Izumi voor geen beter bisnummer kon kiezen dan een wiegenlied van Grieg.


  • WIE: Kiyotaka Izumi
  • WAT: Middagconcert
  • WAAR: AMUZ
  • WANNEER: 17 februari, 2017
  • Filmpje: © Rudi Van Poele
  • Foto: mt

Misschien houdt u ook van: