Het komt allemaal goed… Kerstconcert Anne Cambier & Kurt Van Eeghem in Amuz

by Knopskaya

Velen wachten er op, en terecht. Het kerstconcert van sopraan Anne Cambier en presentator Kurt Van Eeghem was alweer een voltreffer. De formule is nochtans simpel; something old, something new, something b… u weet wel. Amuz was feestelijk aangekleed, pianocentrum Quatre Mains zorgde voor betoverende klanken door het leveren van een prachtige Fazioli en de muzikanten van het Catalpa-team en ensemble I Justiniani bevonden zich in opperst sfeervolle staat. Gastmuzikanten van dienst waren pianist Nicolas Callot, violist Hrayr Karapetyan en trompettist Manu Mellaerts. Directie en klavecimbelspel werden uitgevoerd door Frank Agsteribbe.

De formule voor een sfeervolle Kerst moet men soms in omgekeerde richting zoeken. Mensen houden van die evergreens, ze horen erbij en wanneer ze muzikaal perfect uitgevoerd worden zijn ze eerder te savoureren. Vergeet even uw supermartkergernissen van de voorbije weken. Hier kreeg u het echte product, maar dan wel aan het eind van het programma dat werd aangevangen met oude muziek. Jauchzet Gott in allen Landen van Johann Sebastian Bach en een Aria uit Rodelinda van Georg Friedrich Händel zorgden zonder ook maar één woord over Kerst voor die unieke kerstsfeer. Ook Mozart was van de partij, met een en serene uitvoering van het Andante uit pianoconcerto nr 23 in A KV 488. Het leek alsof iedere noot een stilte brak en ontroerde om vervolgens te troosten, een spel met je ziel dat zo puur is dat je onvermijdelijk bewust of onbewust tot zelfreflectie overgaat.

Muziek brengt nog steeds mensen samen – een beetje de boodschap achter het Kerstverhaal dat Kurt Van Eeghem. Verder in het concert volgde nog het Salve Regina van Franz Schubert. Anne Cambiers stem in combinatie met de rust die ze uitstraalt zorgden voor een vooral hartverwarmende versie van Minuit Chrétiens van Adolphe Adam.

Het was niet enkel de zuivere stem van Anne die de harten van velen verwarmde. De trompet was een absolute toegevoegde waarde dit jaar.  Manu Mellaerts bracht samen met hoboïst-compinist Luk Callens zowel oud werk van Händel, als een nieuwe compositie van Callens zelf, Flower song.  Callens stelde vorig jaar al zijn compositie Deliberazione voor tijdens het kerstconcert. Men stelde toen een gevoelig componist vast, iemand die zich nog wil verliezen in muziek. Die componist blijkt gegroeid. Hug in the sky werd gecomponeerd voor viool, strijkorkest en piano. Uitvoerend violist was Hryar Karpetyan die vorig jaar zijn vader verloor. Presentator Kurt Van Eeghem en Callens zelf verloren in dezelfde periode hun broer en schoonbroer. Het stuk werd aan hen opgedragen, de titel spreekt voor zich.

De compositie wordt langzaam opgebouwd. Ze begint met een vragende, liefdevolle passage, maar wordt steeds sterker, hoop en wanhoop wisselen mekaar af. Opvallend zijn de oosterse motieven, geschreven op het lijf van de violist, die er bijgevolg nog meer emotie kon inleggen. Verdriet voelt nu eenmaal hetzelfde voor ieder mens, oost of west. Motieven werden gaandeweg versterkt door de andere strijkers en ondersteund door de piano. Aan het einde komt er een passage van totale wanhoop, waarop er een soort van vragend stuk volgt. Uiteindelijk zorgt één enkel helder positief geplaatst hoog nootje voor licht… verlossing.

 

 

 

 

 

Misschien houdt u ook van: