Les frères Ispir, l’énergie de la jeunesse – De broers Inspir, de energie van de jeugd

by Carlo Schreiber
Les concerts de 18 heures du Festival de Musique de Menton, au Palais de l’Europe, régalent le public en lui faisant découvrir de jeunes talents exceptionnels.
Le Duo Ispir réunit Léo au violoncelle et Luka au violon. Les deux frères sont lauréats de la Fondation Gautier Capuçon. Ils se produisent à Menton au lendemain du concert de leur mentor.
Mais ce concert ne suit pas tout à fait la trajectoire prévue.
L’ordre du programme est modifié. Léo et Luka Ispir prennent le temps de commenter les œuvres qu’ils vont interpréter. Le contact avec le public s’établit immédiatement : celui-ci se laisse instantanément séduire par la spontanéité, la fraîcheur et l’enthousiasme des deux frères.
Leur interprétation sensible révèle une belle complicité. Chaque pièce devient un dialogue expressif, empreint d’émotion et de naturel.
Si le duo de Mozart peine à convaincre, le troisième mouvement de la Sonate de Ravel et le Duo de Kodály, fortement marqué par le folklore hongrois, conviennent parfaitement au tempérament des deux frères : inventif, débordant d’enthousiasme et d’énergie.
Puis vient la Passacaille de Halvorsen, inspirée de la Suite pour clavecin en sol mineur de Haendel, l’une des pièces les plus emblématiques du répertoire pour violon et violoncelle. Les frères Ispir donnent vie à cette œuvre redoutablement virtuose et nous transportent dans un monde de sonorités envoûtantes.
La virtuosité est ici vertigineuse, portée par une énergie qui ne faiblit jamais. Quelques imperfections affleurent, mais elles restent sans conséquence sur l’élan des deux musiciens. Leur interprétation privilégie la fougue et la spontanéité, quitte à prendre quelques risques, plutôt que de sacrifier l’intensité du moment à une exécution trop sage. Cette liberté donne à la Passacaille une énergie communicative et une vivacité qui emportent littéralement le public. Une interprétation passionnante, riche en émotion et en nuances.
Cette même spontanéité réapparaît au moment des bis. Les deux frères demandent d’abord au public s’il préfère entendre Bach ou Ravel. Le Prélude de Bach, initialement prévu en ouverture, retrouve finalement sa place, avant que le dernier mouvement de Ravel ne fasse exploser une dernière fois l’énergie du duo.
Le concert s’achève exactement comme il avait commencé : en refusant de suivre le programme.
En 2000, Gautier Capuçon faisait ses débuts au Festival de Menton aux côtés de son frère Renaud. Vingt-six ans plus tard, les frères Ispir écrivent à leur tour une première page à Menton. Souhaitons à Léo et Luka une carrière aussi brillante que celle de leurs illustres aînés.

De concerten van 18.00 uur tijdens het Festival de Musique de Menton, in het Palais de l’Europe, laten het publiek kennismaken met uitzonderlijke jonge talenten.

Het Duo Ispir bestaat uit Léo (cello) en Luka (viool). De twee broers zijn laureaten van de Fondation Gautier Capuçon. Ze treden in Menton op, daags na het concert van hun mentor.

Toch verloopt dit concert niet helemaal volgens het geplande traject.

De volgorde van het programma wordt gewijzigd. Léo en Luka Ispir nemen de tijd om de werken die zij zullen uitvoeren toe te lichten. Meteen ontstaat er een warme band met het publiek, dat zich onmiddellijk laat verleiden door de spontaniteit, de frisheid en het enthousiasme van de twee broers.

Hun gevoelige interpretatie getuigt van een mooie onderlinge verstandhouding. Elk werk ontvouwt zich als een expressieve dialoog, doordrongen van emotie en natuurlijkheid.

Hoewel het duo van Mozart niet helemaal weet te overtuigen, sluiten het derde deel van Ravels Sonate en Kodálys Duo, sterk geïnspireerd door de Hongaarse volksmuziek, perfect aan bij het temperament van de twee broers: inventief, bruisend van enthousiasme en energie.

Vervolgens klinkt de Passacaglia van Halvorsen, gebaseerd op Händels Suite voor klavecimbel in g-klein, een van de meest iconische werken uit het repertoire voor viool en cello. De gebroeders Ispir brengen dit bijzonder virtuoze werk tot leven en voeren ons mee naar een wereld van betoverende klankkleuren.

De virtuositeit is adembenemend en wordt gedragen door een energie die geen moment verslapt. Hier en daar duiken enkele kleine onvolkomenheden op, maar die doen niets af aan de bezieling van beide musici. Hun interpretatie kiest resoluut voor vuur en spontaniteit, ook al betekent dat af en toe een risico nemen, liever dan de intensiteit van het moment op te offeren aan een al te beheerste uitvoering. Juist die vrijheid verleent de Passacaglia een aanstekelijke energie en een levendigheid die het publiek volledig meesleept. Een meeslepende vertolking, rijk aan emotie en nuance.

Diezelfde spontaniteit keert terug tijdens de toegiften. Eerst vragen de twee broers het publiek of het liever Bach of Ravel wil horen. Het Prelude van Bach, oorspronkelijk bedoeld als openingswerk, krijgt uiteindelijk alsnog zijn plaats, waarna het laatste deel van Ravel nog één keer de energie van het duo volledig doet ontvlammen.

Het concert eindigt precies zoals het begon: door te weigeren het programma te volgen.

In 2000 maakte Gautier Capuçon zijn debuut op het Festival van Menton samen met zijn broer Renaud. Zesentwintig jaar later schrijven de broers Ispir op hun beurt een eerste bladzijde in de geschiedenis van Menton. Laten we Léo en Luka een even schitterende carrière toewensen als die van hun illustere voorgangers.

https://www.facebook.com/reel/1579553153917150

Misschien houdt u ook van:

Wij gebruiken cookies om onze website en de inhoud er van te optimaliseren. Akkoord