De cd So Poétique ! van Cyrille Dubois is een liefdevolle ode aan de Franse orkestliedkunst uit de late negentiende en vroege twintigste eeuw. Het repertoire wordt vandaag nog maar zelden uitgevoerd, waardoor deze opname niet alleen een artistieke prestatie is, maar ook een waardevolle herontdekking van een bijna vergeten muzikale wereld. Samen met het Brussels Philharmonic en dirigent Pierre Dumoussaud presenteert Dubois een programma vol verfijning, kleur en poëzie, waarin bekende namen worden afgewisseld met componisten die tegenwoordig nauwelijks nog op concertprogramma’s verschijnen.
Vanaf het begin valt op hoe natuurlijk Cyrille Dubois zich in dit repertoire beweegt. Zijn tenor bezit een lichte, heldere klank die ideaal aansluit bij deze muziek. Hij zingt met grote aandacht voor tekst en uitspraak, waardoor elk lied als een klein verhaal tot leven komt. De stem klinkt soepel en elegant, zonder ooit geforceerd te worden. Wat vooral bewondering wekt, is zijn vermogen om emoties subtiel over te brengen. Hij zoekt nooit naar grote effecten, maar vertrouwt op nuance, kleur en frasering. Daardoor krijgen zelfs de kortste liederen een opmerkelijke diepgang.
De gekozen werken ademen een sfeer van verfijnde melancholie. Liefde, herinnering, afscheid, natuurbeelden en avondlandschappen keren voortdurend terug. In liederen als Ma belle amie est morte van Gounod of Chanson d’automne van Vierne ontstaat een wereld waarin schoonheid en verdriet dicht bij elkaar liggen. Dubois begrijpt perfect hoe deze muziek haar kracht haalt uit suggestie. Hij laat emoties groeien zonder ze expliciet te benoemen, waardoor de luisteraar zelf ruimte krijgt om betekenis te geven aan wat hij hoort.
Een van de grote troeven van deze opname is de rol van het orkest. Waar veel Franse mélodies oorspronkelijk met piano worden uitgevoerd, zorgen de orkestraties hier voor een rijk palet aan kleuren. Houtblazers schilderen pastorale landschappen, strijkers brengen warmte en lyriek, terwijl subtiele orkestdetails voortdurend nieuwe schakeringen toevoegen. Het Brussels Philharmonic speelt met grote finesse en laat horen hoeveel schoonheid er verborgen zit in deze vaak onbekende partituren. Pierre Dumoussaud houdt alles elegant en transparant, waardoor de stem steeds centraal blijft zonder dat het orkest aan expressiviteit verliest.
Bijzonder aantrekkelijk is ook de afwisseling binnen het programma. Sommige liederen stralen een zachte intimiteit uit, andere zijn levendiger of vertellen een meer dramatisch verhaal. Toch blijft er een sterke samenhang bestaan. Dat komt doordat de sfeer van poëzie voortdurend aanwezig blijft. Zelfs wanneer de muziek opgewekter klinkt, blijft er een zekere verfijning en gevoeligheid voelbaar. Het zijn geen grote operatische uitbarstingen, maar miniaturen waarin elke nuance telt.
De minder bekende componisten blijken vaak even boeiend als de grote namen. Werken van Benjamin Godard, Fernand de La Tombelle, Augusta Holmès en Félicien David verrassen door hun melodische rijkdom en kleurrijke orkestratie. Het zijn stukken die laten horen hoeveel kwaliteit er nog verborgen zit buiten het standaardrepertoire. De opname bewijst dat deze muziek veel meer aandacht verdient dan ze vandaag krijgt.
Ook de opnamekwaliteit draagt sterk bij aan het luisterplezier. De balans tussen stem en orkest is uitstekend. Je hoort alle details zonder dat het analytisch wordt. De klank blijft warm, ruimtelijk en natuurlijk, waardoor de poëtische sfeer volledig tot haar recht komt.
So Poétique ! is uiteindelijk veel meer dan een verzameling fraaie liederen. Het is een zorgvuldig samengesteld muzikaal landschap waarin woord, melodie en orkestkleur samensmelten tot één geheel. Cyrille Dubois bevestigt hier opnieuw zijn uitzonderlijke affiniteit met het Franse repertoire en toont hoe krachtig eenvoud, elegantie en verfijning kunnen zijn. Deze cd nodigt uit om langzaam te luisteren, om stil te staan bij kleine details en om mee te dwalen door een wereld waarin schoonheid en melancholie hand in hand gaan.
ALPHA 1214 http://www.outhere-music.com