Deze cd van Duo Gazzana voelt als een rustig maar doordacht opgebouwde reis door drie heel verschillende muzikale werelden. Wat meteen opvalt is de manier waarop de zussen spelen: heel precies, maar zonder afstandelijk te worden. Hun samenspel klinkt natuurlijk en ademend, alsof ze elkaar moeiteloos aanvoelen. Dat maakt dat je als luisteraar snel in de muziek wordt meegetrokken, ook als die soms wat moeilijker of abstracter is.
De muziek van Prokofiev vormt het zwaartepunt van het programma en krijgt hier veel ruimte om zich te ontvouwen. De sonate klinkt donker, soms bijna dreigend, maar nooit overdreven zwaar. De violiste speelt met een heldere toon die zelfs in de meest intense momenten mooi blijft, terwijl de piano stevig maar niet log klinkt. Samen bouwen ze spanning op zonder te forceren. De langzame delen zijn bijzonder sterk: daar hoor je hoe goed ze durven vertragen en stilte laten spreken. Het voelt niet als een technisch stuk dat “moet” worden gespeeld, maar als een verhaal dat stap voor stap wordt verteld.
Daarna komt de muziek van Pärt, die een totaal andere sfeer brengt. Hier wordt alles eenvoudiger, kalmer, bijna stilstaand. De herhalingen en de langzame beweging geven een gevoel van rust, maar het wordt nergens saai. Dat komt vooral doordat de musici heel aandachtig omgaan met klank en timing. Elke noot lijkt precies op de juiste plek te vallen. Het is muziek die je niet dwingt om te luisteren, maar je eerder uitnodigt om even stil te worden. In deze uitvoering werkt dat heel goed.
Het stuk van Schnittke aan het einde voelt lichter en speelser, bijna als een kleine glimlach na de ernst van de eerdere werken. Toch blijft het niet oppervlakkig. Er zit een subtiele ironie in de muziek, en die wordt mooi getroffen zonder dat het overdreven grappig wordt. Het duo houdt de balans tussen ernst en lichtheid goed in de hand.
Wat deze cd sterk maakt, is niet alleen de kwaliteit van het spel, maar ook de manier waarop het programma is samengesteld. De overgang van spanning naar verstilling en daarna naar iets luchtigers voelt logisch en prettig. Je hebt als luisteraar het gevoel dat je iets hebt meegemaakt, zonder dat het zwaar of vermoeiend wordt.
De opname zelf klinkt helder en ruimtelijk. Je hoort veel detail, maar het blijft warm en aangenaam. Dat helpt om dicht bij de muziek te blijven, alsof je in dezelfde ruimte zit als de musici.
Al met al is dit een cd die je zowel aandachtig kunt beluisteren als rustig op de achtergrond kunt laten spelen. Hoe meer je luistert, hoe meer details en nuances je ontdekt. Het is geen schreeuwerige opname, maar juist een die groeit naarmate je er meer tijd mee doorbrengt.
ECM New Series 2854 http://www.outhere-music.com