Op zondag 8 maart bracht het Mechelse ensemble Le Pavillon de Musique onder leiding van Ann Cnop een bijzonder concert in de Sint-Rochuskapel van Mariadal in Hoegaarden. Het concert werd georganiseerd door Klassiek in de Kapel en kreeg op de Internationale Vrouwendag een duidelijke betekenis, zonder dat het ooit tot een symbolisch gebaar werd gereduceerd. Met muziek van onder meer Isabella Leonarda, Elisabeth Jacquet de la Guerre, Leonora Duarte, Mlle Sicard, Mrs. Philharmonica en Barbara Strozzi bracht het ensemble een rijk en gevarieerd programma dat vrouwen uit verschillende periodes van de muziekgeschiedenis in het licht plaatste. Het werd een muzikale hulde die vooral overtuigde door de kwaliteit van de muziek en de zorg waarmee ze werd uitgevoerd.
Een rijk en gevarieerd programma
Het concert opende met de Sonate IV van Isabella Leonarda, waarin de twee violen zich levendig rond elkaar bewegen boven een stevig continuo. In de uitvoering van Le Pavillon de Musique klonk deze muziek helder en elegant, met een natuurlijke frasering die de dialoog tussen de instrumenten mooi tot zijn recht liet komen.
Daarna volgde een bijzonder expressief moment met de cantate Sémélé van Elisabeth Jacquet de la Guerre. Ann Cnop nam vooraf even de tijd om de tekst of een Nederlandse vertaling ervan voor te lezen. Daardoor kreeg het publiek niet alleen een beter inzicht in het verhaal, maar ook een directe toegang tot de emotionele wereld van de muziek. Wanneer de cantate vervolgens klonk, leek de betekenis van de woorden mee te resoneren in de muzikale lijnen, wat de uitvoering een extra dimensie gaf.
Met de Sinfonia van Leonora Duarte kreeg het programma een ander karakter. De muziek klonk levendig en energiek, met een mooie balans tussen de instrumentale stemmen. In het daaropvolgende Air van Mlle Sicard stond opnieuw de vocale expressie centraal, gedragen door een continuo dat de zanglijn subtiel ondersteunde.
Een bijzonder moment vormde ook Pour ung jamais, een compositie van Pierre de la Rue die verbonden wordt met Margareta van Oostenrijk. Ann Cnop nam vooraf even de tijd om de context van dit werk toe te lichten. Ze vertelde hoe Margareta de tekst schreef in een periode van diep persoonlijk verdriet, nadat zij kort na elkaar haar echtgenoot en haar ongeboren kind had verloren. Met die achtergrond kreeg het stuk een bijzondere lading. In zowel tekst als muziek klonk het verdriet van dat verlies door, en de uitvoering van Le Pavillon de Musique bracht die emotionele intensiteit met grote finesse naar voren. Het werd een ontroerend en bijna pijnlijk moment van verstilling in het concert, waarin de muziek het persoonlijke leed achter de woorden voelbaar maakte.
De Sonate V van Mrs. Philharmonica bracht vervolgens een verfijnde dialoog tussen twee violen, ondersteund door een continuo waarin de obligate cello een uitgesproken rol speelt. Het ensemble speelde deze muziek met grote elegantie en een helder gevoel voor structuur, waardoor de contrapuntische lijnen en de ritmische energie van het werk volledig tot hun recht kwamen.
Het concert sloot af met de serenata Hor che Apollo van Barbara Strozzi. Hier kwamen vocale expressie en instrumentale begeleiding op een bijzonder natuurlijke manier samen. De muziek klonk tegelijk verfijnd en levendig en vormde een overtuigende afsluiting van een programma dat voortdurend nieuwe kleuren en emoties liet horen.
Een intense luisterervaring in de Sint-Rochuskapel
De Sint-Rochuskapel bleek opnieuw een ideale omgeving voor dit repertoire. De warme akoestiek en de nabijheid tussen musici en publiek zorgen ervoor dat elke nuance van de uitvoering hoorbaar blijft. Tijdens het concert hing er een geconcentreerde stilte in de kapel, alsof iedereen zich volledig liet meenemen in de muziek.
De waardering van het publiek was vanaf het begin duidelijk. Het applaus na de eerste delen was al warm, maar groeide merkbaar naarmate het concert vorderde. Na elk deel klonk het enthousiaster en spontaner. Toen de laatste klanken van de serenata van Barbara Strozzi wegstierven, volgde een langdurige staande ovatie voor de musici van Le Pavillon de Musique en voor Ann Cnop.
Met dit programma liet Le Pavillon de Musique horen hoe rijk en veelzijdig het repertoire rond vrouwelijke stemmen in de muziekgeschiedenis is. Dankzij de zorgvuldige interpretatie van het ensemble, de heldere toelichtingen van Ann Cnop en de bijzondere sfeer van de Sint-Rochuskapel werd deze namiddag in Hoegaarden een concert dat zowel muzikaal als inhoudelijk grote indruk maakte. Het was een overtuigende en betekenisvolle muzikale hulde aan vrouwen door de eeuwen heen.
