Met het tweede deel van hun integrale opname van Beethovens pianotrio’s vervolgt het Busch Trio zijn verkenning van het vroege kamermuziekrepertoire van de componist. Op deze cd staan het Pianotrio in G, op. 1 nr. 2, de Variaties op. 44 en enkele vroege trio’s. Het programma geeft een goed beeld van Beethovens eerste stappen binnen het genre en laat horen hoe hij zich geleidelijk losmaakt van de klassieke voorbeelden van Haydn en Mozart.
De uitvoering wordt gekenmerkt door een verzorgd en evenwichtig samenspel. De drie musici luisteren voortdurend naar elkaar en houden de verschillende stemmen goed in balans. De piano vervult een belangrijke rol, maar overheerst nergens. Ook viool en cello krijgen voldoende ruimte om hun muzikale lijnen uit te werken, waardoor de dialoog tussen de drie instrumenten centraal blijft staan.
In het Tweede Pianotrio uit opus 1 valt vooral de heldere opbouw van de grote vorm op. De tempi zijn over het algemeen levendig, zonder overhaast te worden. De snelle delen klinken energiek en ritmisch precies, terwijl de langzame delen rustig en lyrisch worden benaderd. Het ensemble kiest voor een sobere expressie en vermijdt overdreven contrasten. Daardoor blijft de structuur van het werk steeds duidelijk hoorbaar.
De vroege trio’s worden met dezelfde ernst benaderd als het bekendere repertoire. Hoewel deze composities minder ambitieus zijn dan de latere meesterwerken, bevatten zij al veel kenmerken van Beethovens stijl. Het Busch Trio brengt de melodische kwaliteiten en de verzorgde stemvoering duidelijk naar voren, zonder de werken meer gewicht te geven dan zij van nature bezitten.
De Variaties op. 44 vormen een afwisselend slot van het programma. De opeenvolgende variaties verschillen duidelijk van karakter en tempo. Het ensemble weet deze afwisseling goed te benutten, terwijl de samenhang van het geheel behouden blijft. De technische moeilijkheden worden moeiteloos overwonnen, maar virtuositeit blijft steeds in dienst van de muziek.
De interpretatie is vooral gericht op helderheid, transparantie en een natuurlijke muzikale ontwikkeling. De fraseringen zijn zorgvuldig opgebouwd en de dynamiek wordt genuanceerd toegepast. Er wordt niet gezocht naar opvallende effecten of uitgesproken persoonlijke accenten. Daardoor ontstaat een uitvoering die dicht bij de partituur blijft en de muziek voor zichzelf laat spreken.
Dit tweede volume sluit goed aan bij het eerste deel van de reeks. Het Busch Trio presenteert Beethoven als een componist die voortdurend op zoek is naar nieuwe mogelijkheden binnen het pianotrio. De combinatie van verzorgd ensemblespel, stilistisch inzicht en een heldere interpretatie maakt deze opname tot een waardevolle bijdrage aan een integrale die de ontwikkeling van Beethovens kamermuziek stap voor stap volgt.
Alpha1220 http://www.outhere-music.Com