Het album Abracadabra van Béatrice Berrut, uitgebracht bij La Dolce Volta, presenteert zich als een fascinerende verzameling van pianotranscripties, eigen composities en filmische verwijzingen. Berrut, bekend om haar vermogen om de piano als een orkest te laten klinken, heeft gekozen voor een programma dat de luisteraar onderdompelt in een wereld van magie, sprookjes en symboliek. Het repertoire verenigt bekende orkestrale werken in pianoversies, waaronder Dukas’ L’Apprenti sorcier, Liszts bewerking van Saint-Saëns’ Danse macabre en Guido Agosti’s transcripties van Stravinsky’s Vuurvogel-suite. Deze werken zijn in de pianistische traditie al uitdagend genoeg, maar Berrut’s interpretaties voegen een gevoel van verhalende samenhang toe dat ze tot meer maakt dan virtuoze bravourestukken. Het orkestrale karakter blijft behouden door haar kleurgebruik en ritmische precisie, waardoor het lijkt alsof de rijkdom van een volledig ensemble in het klavier besloten ligt.
Naast deze bekende transcripties presenteert Berrut haar eigen composities in de driedelige suite Untold Tales, waarin ze klassieke sprookjeselementen herinterpreteert. Titels als Caring Stepmother en Bipolar Mermaid suggereren een ironische of moderne lezing van traditionele verhalen, en de muziek zelf draagt een zekere persoonlijkheid die verschilt van de canonieke stukken op het album. Hier wordt haar compositorische stem hoorbaar, met harmonieën en structuren die minder voorspelbaar zijn en die het narratieve karakter van het album versterken.
De toevoeging van filmthema’s, waaronder Higitus Figitus uit Disney’s The Sword in the Stone en John Williams’ Hedwig’s Theme uit de Harry Potter-reeks, is een gewaagde keuze. Deze stukken, die in een andere context al sterk verbonden zijn met magie en tovenarij, sluiten thematisch goed aan bij de rest van het programma. Berrut behandelt ze niet als louter toegiften, maar integreert ze in de algehele sfeer van het album. De overgang van canoniek klassiek repertoire naar lichte, maar technisch verfijnde bewerkingen verloopt verrassend natuurlijk.
De opnamekwaliteit is helder en ruimtelijk, waardoor de nuances van haar toucher goed tot hun recht komen. Het dynamische bereik van de piano wordt volledig benut, met krachtige climaxes en subtiele pianissimo’s die de verhalende intentie ondersteunen. Het album balanceert virtuositeit met poëzie, zonder in effectbejag te vervallen. Toch kan men stellen dat de programmatische opbouw enigszins eclectisch is; de sprong van Stravinsky naar Disney of Williams zal niet voor iedere luisteraar overtuigend aanvoelen. Tegelijkertijd is het precies die speelse combinatie die de titel Abracadabra rechtvaardigt: een toverformule die stijlen, tijden en genres samenbindt in een enkele muzikale ervaring.
Objectief gezien is Abracadabra een veelzijdige en thematisch coherente uitgave, die de kwaliteiten van Béatrice Berrut als pianiste en arrangeur duidelijk naar voren brengt. Het album biedt zowel indrukwekkende transcripties uit de traditie als persoonlijke bijdragen die haar eigen muzikale verbeelding weerspiegelen. Voor luisteraars die openstaan voor een sprookjesachtige reis door het klavierrepertoire is dit een bijzonder geslaagd en zorgvuldig vormgegeven project.
LDV 136 http://www.outhere-music.com