Flamboyance is wellicht het meest ambitieuze album dat het Sollazzo Ensemble tot nu toe heeft uitgebracht. Waar eerdere opnamen vaak een intieme blik boden op een bepaalde bron, een componist of een specifiek thema, kiest het ensemble hier voor een veel ruimer perspectief. De luisteraar wordt meegenomen naar de overgangsperiode tussen de late middeleeuwen en de vroege renaissance, een tijd waarin stijlen, ideeën en muzikale tradities zich snel over Europa verspreidden.
De titel van het album is bijzonder goed gekozen. Flamboyance verwijst niet alleen naar de flamboyante gotiek, met haar rijke versieringen en uitbundige vormen, maar ook naar de muziek zelf. Deze muziek wil niet bescheiden of terughoudend zijn. Zij wil schitteren, verrassen en ontroeren. Het is muziek vol beweging, kleur en contrasten.
Wat onmiddellijk opvalt, is de grote bezetting. Het Sollazzo Ensemble kiest hier niet voor de kleine, bijna kamerachtige aanpak die vaak met middeleeuwse muziek wordt geassocieerd. De uitvoerders creëren een brede en rijke klankwereld die soms aan een hof, een feestzaal of een religieuze plechtigheid doet denken. Toch blijft de muziek steeds levendig en menselijk. De grotere bezetting zorgt niet voor afstand, maar juist voor een gevoel van betrokkenheid.
Het programma is bijzonder gevarieerd. Bekende namen zoals Du Fay, Binchois, Landini en Ciconia verschijnen naast minder bekende componisten en anonieme werken. Daardoor ontstaat geen historisch overzicht in strikte zin, maar eerder een muzikaal landschap waarin verschillende stemmen en stijlen elkaar ontmoeten. Wereldlijke liederen staan naast religieuze werken, dansmuziek naast meer contemplatieve stukken.
Een van de grote kwaliteiten van het album is de manier waarop het ensemble voortdurend afwisseling creëert. Geen enkel werk klinkt hetzelfde. Sommige stukken zijn energiek en ritmisch, andere verstild en bijna meditatief. Er zijn momenten van feestelijke uitbundigheid, maar ook passages die een grote ingetogenheid bezitten. Juist deze voortdurende afwisseling houdt de aandacht van de luisteraar vast.
De zangers vormen het hart van deze opname. De stemmen mengen prachtig, maar behouden tegelijkertijd hun eigen karakter. Solistische passages krijgen voldoende ruimte, terwijl de meerstemmige gedeelten een indrukwekkende rijkdom ontwikkelen. De teksten worden met grote zorg behandeld, zonder dat de muziek daardoor haar spontane karakter verliest.
Ook de instrumentale bijdragen zijn essentieel. De instrumenten begeleiden niet alleen de stemmen, maar bouwen mee aan de sfeer van elk afzonderlijk werk. Soms ondersteunen ze de zang discreet, soms nemen ze een meer zelfstandige rol op zich. Hierdoor ontstaat een voortdurend spel van kleuren en klanklagen.
Bijzonder sterk is de manier waarop het ensemble deze oude muziek benadert als levende kunst. Er is nergens sprake van een museale of academische afstandelijkheid. De uitvoeringen ademen energie, nieuwsgierigheid en plezier. De musici lijken voortdurend op zoek naar expressie, naar beweging en naar het vertellen van een verhaal. Daardoor krijgt de muziek een opmerkelijke directheid.
Sommige luisteraars die vertrouwd zijn met de meer sobere uitvoeringspraktijk van middeleeuwse muziek zullen misschien verrast zijn door de rijkdom en de uitbundigheid van deze interpretaties. Toch past deze benadering uitstekend bij het thema van het album. De muziek wordt niet voorgesteld als een verre historische wereld, maar als een cultuur die bruist van leven, emotie en verbeelding.
Flamboyance vraagt ook een aandachtige luisterhouding. Het album is niet opgebouwd rond grote bekende meesterwerken die onmiddellijk herkenbaar zijn. De kracht ligt juist in het geheel, in de opeenvolging van stukken en in de manier waarop de verschillende werken elkaar aanvullen. Naarmate het album vordert, ontstaat een steeds duidelijker beeld van een tijdperk waarin oude tradities en nieuwe ideeën elkaar ontmoeten.
Het Sollazzo Ensemble bevestigt met deze uitgave zijn uitzonderlijke plaats binnen de uitvoeringspraktijk van middeleeuwse en vroeg-renaissancemuziek. De musici combineren een grondige kennis van het repertoire met een grote artistieke vrijheid. Daardoor ontstaat een opname die niet alleen historisch interessant is, maar vooral muzikaal overtuigt.
Flamboyance is uiteindelijk een album dat uitnodigt tot herbeluisteren. Bij elke nieuwe luisterbeurt komen nieuwe details, nieuwe stemmen en nieuwe verbanden naar voren. Het is een rijk, kleurrijk en inspirerend project dat laat horen hoe levendig en actueel muziek uit de vijftiende eeuw nog altijd kan klinken. Het album bewijst dat deze oude muziek geen verre herinnering is, maar een levende kunstvorm die nog steeds kan ontroeren, verrassen en fascineren.
Passacaille 1159 http://www.outhere-music.com