Daarop is haar artiestennaam, Luwten, trouwens gebaseerd, op die ene plaats zonder wind. Want zo werkte ze aan haar eerste album, in een totaal vacuüm, daar waar de rest van de wereld bleef doordraaien. Voor haar nieuwe plaat Draft, naar tocht, zette zij de deur een beetje verder open. Dat besef is dan ook totaal terug te vinden in haar teksten, die ze nog steeds ietwat vanuit die luwte maar met een drang naar verbinding naar de luisteraar brengt. Een boodschap gedragen door abstracte klanken die duidelijke impressies nalaten. Minimalistisch, maar vol en geladen via betekenis.
Inchecken bij jezelfHet is zo dat het hele proces van afzondering bepaalde noodzaken op gang bracht. Waar het eerst zo fijn leek om zichzelf terug te trekken, bleek er toch een noodzaak aan enig contact. Tijdens het ontdekken van de stilte, werd ontdekt dat je wel de kier naar contact moet openlaten. Laat dat de kier zijn, langs waar men in dit album de frisse lucht voelt binnenkomen.
Ik kreeg de kans om te ontdekken hoe ik als mens ben en wil dingen aan de vrije interpretatie overlaten wanneer mensen in hun eigen spiegel kijken.HandLuwten flirt met de grens van het introverte en het gevoel van openheid, als een uitnodiging tot onbewuste zelfstudie. Geen refreinen vol eindeloze herhaling, maar woorden, zinnen en geluiden die op natuurlijke wijze dat gevoel van herkenning oproepen waarop men verder kan bouwen om zichzelf als individu binnen een gemeenschap te zien. Draft geeft je de blauwdruk van je ontwikkeling in de vorm van simpele gedachten, de podcast van wie jij bent en waar je heen gaat.
De muziek is vrij, compromisloos, maar kent een duidelijke richting. Het is een beetje als de onzichtbare hand gereikt krijgen naar je eigen inzichten.
Kunst is vrijheid en vrijheid zorgt voor het uitwisselen van ervaringen. Dit laat ons er samen uitkomen. Het leven zoals het zich ontrafelt.