Musical ‘The great Gatsby’ heeft alles om lange tijd mee te gaan

‘The great Gatsby’ is in de eerste plaats een roman van F. Scott Fitzgerald. Het boek werd vijf keer verfilmd en ging als musical, een samenwerking tussen componisten Jason Howland en librettist Nathan Tysen, in première in New Jersey in oktober van het jaar 2023. Een gloednieuwe musical. De Europese première vond dit jaar plaats in Londen in het Coliseum, in de West End. Naar één van die voorstellingen trokken we heen.

Je kan geen betere plek hebben in Londen dan The Coliseum om een musical die zich in de roaring twenties afspeelt onder te brengen. Het gebouw stond er een

eeuw geleden ongeveer twintig jaar en bruiste in die variétéperiode. Eén avond kon een klassiek ballet, clowns, imitatoren, een komiek, een orkest en een operazanger combineren. In die periode traden er ook The Marx Brothers op met hun mengeling van verfijnde muziek, fysieke slapstick en razendsnelle anarchistische grappen.

Die twentiessfeer zit er meteen in bij de start van de musical. De componist boort dankbaar het muzikale materiaal uit de twenties aan om er een grote roaring party van te maken. Er is jazz aanwezig, net als de dansbare energie van de charleston, de bigband schalt tot in het hoogste punt van The Coliseum-koepel en we horen zowaar een vroege crooner. De blues schemert hier en daar door. Muziek uit de jazz-age dus, maar niet zomaar, Howland linkt de genres aan de huidige popesthetiek.

Het verhaal, voor wie het niet zou kennen, gaat over beminnen en bedrogen worden, over de American dream, in het geval van Jay Gatsby over de pijn van een

onbeantwoorde liefde, over leegte achter de glitter van die twenties. Dat laatste wordt pijnlijk duidelijk in de afsluitende song van Daisy ‘Beautiful little fool&’. Daarin zingt Daisy (Frances Mayli Mc Cann) dat voor vrouwen in de jaren ’20 schoonheid en onwetendheid misschien wel de enige manier waren om een gelukkig, zorgeloos leven te leiden. Ze klinkt cynisch en gelaten: beter een naïef mooi meisje dan iemand die de hypocrisie en beperkingen van de maatschappij begrijpt. Ze verlangt naar liefde en vrijheid, maar voelt zich gevangen in verwachtingen van uiterlijk, geld en sociale positie. De liefde is in de musical ook al geen sprookje, maar een onbereikbaar en tragisch iets. Ik moet je natuurlijk niet vertellen hoe sterk dit alles contrasteert met de glitter in de kostuums, de decors, de machinerieën, de belichting, de wervelende muziek en dans.

De meest geweldige stem was zonder twijfel Linedy Genao in de rol van Myrtle. Haar ‘One way-road’ vergeet je niet snel. Het is eveneens een lied waarin ze haar verlangen naar een ander leven uitzingt. Dat andere leven volgt spoedig, maar niet op de manier die ze in gedachten had. Ook Cordin Bleu en Jamie Muscato schitterden in de rollen van de verteller en Jay Gatsby.

De musical heeft alles in zich om nog een aantal jaren mee te gaan. In Londen speelt hij nog tot 7 september: https://londongatsby.com/

Bekijk en beluister ‘Beautiful little fool’ uit de Broadway-versie