Premier volet : Bach Mirror, rencontre improbable entre le piano de Thomas Enhco et le marimba de Vassilena Serafimova, autour d’arrangements très libres de sonates de Jean-Sébastien Bach.
Pour sa dernière nuit, le Festival confie les clés à Thomas Enhco.Bach Mirror – Thomas Enhco en Vassilena Serafimova
Het is voor het eerst dat Thomas Enhco te gast is in La Roque d’Anthéron. Tijdens deze slotavond maakt het publiek kennis met een buitengewone pianist, componist en arrangeur, in een ongelooflijke muzikale marathon: drie concerten, van 19.30 uur tot 1 uur ’s nachts, die hij zelf heeft bedacht en samengesteld.
Het eerste deel: Bach Mirror, een onverwachte ontmoeting tussen de piano van Thomas Enhco en de marimba van Vassilena Serafimova, rond zeer vrije bewerkingen van sonates van Johann Sebastian Bach.
De virtuositeit van de een doet nauwelijks onder voor die van de ander. De grootste verrassing komt misschien wel van Vassilena Serafimova, gewapend met vier mallets — twee in elke hand — die ze met verbluffende lichtheid door de lucht laat vliegen, met indrukwekkende snelheid en tegelijkertijd een bijna onwerkelijke melodische zachtheid.
Thomas Enhco gaat zelfs zover dat hij de snaren van zijn piano met plakband bewerkt om het timbre te veranderen en het instrument op bepaalde momenten een onverwachte, bijna percussieve klankkleur te geven.
De twee musici zijn al vijftien jaar bevriend en dat is hoorbaar.
Ook vandaag blijft de muziek van Johann Sebastian Bach resoneren en nieuwe generaties kunstenaars inspireren. Ver voorbij de barokke wereld waarin deze muziek ontstond, ver verwijderd van het klavecimbel, de koralen en het orgel waarvoor ze werd geschreven, laat Bachs muziek zich voortdurend opnieuw uitvinden.
Bach Mirror is daar opnieuw een sprankelend en vrolijk bewijs van.
Deze reeks van tien stukken is vrij geïnspireerd op de muziek van de componist. Het zijn evenzovele spiegelingen van de oorspronkelijke werken: uiteengespatte, omgekeerde en soms vertroebelde reflecties. Vanuit een motief, een harmonie of een bepaalde sfeer laten Thomas Enhco en Vassilena Serafimova nieuwe creaties ontstaan, waarin de warme, ronde klank van de marimba danst met de meer kristalheldere klank van de piano.
Voor deze twee veelzijdige musici, die dol zijn op percussie en syncopen, bestaat Bach niet alleen uit contrapunt en architectuur: hij is ook een geweldige ritmische kracht.
Bach Mirror wordt van begin tot eind gedragen door opgewekte tempi, een uitbundige virtuositeit en een aanstekelijke energie. De twee artiesten spelen met de muziek zoals kinderen in plassen springen — puur voor het plezier om te zien hoe de hemel en de wolken veranderen in de weerspiegelingen.
En wanneer alles plotseling stopt, bijna onverwacht, blijf je even zweven, een beetje beduusd, aan de rand van een afgrond.
Heel, heel ver verwijderd van een eenvoudig eerbetoon aan Bach.
Thomas Enhco – Mozart opnieuw uitgevonden door de jazz
Thomas Enhco improviseert op de werken van Mozart en maakt zich deze muziek eigen, waarbij hij haar van klassiek naar jazz transformeert. Die toe-eigening gebeurt met grote subtiliteit en wordt gedragen door een uitzonderlijk pianospel. Hij brengt snelle, soepele en virtuoze jazz. Deze fenomenale kunstenaar wist de 1.500 aanwezige toeschouwers voor zich te winnen.
Tussen een cisterciënzerklooster en een concertzaal laat hij zien hoe zowel de akoestiek als het publiek elke avond opnieuw zijn improvisaties op Mozart beïnvloeden.
Thomas Enhco deelt met Mozart die vroegrijpheid van talent. Hij groeide vanaf zijn vroegste jeugd op in de muziek — met aan de klassieke kant de familie Casadesus en aan de jazzkant Didier Lockwood — en beweegt zich tussen twee muzikale werelden. Tegenwoordig bespeelt hij podia over de hele wereld.
In zijn meest recente project, Mozart Paradox, zit hij alleen aan de piano en gaat hij in alle vrijheid een dialoog aan met het tijdloze genie van Mozart. Van Don Giovanni tot het Lacrimosa daagt de improvisatie de partituur uit en dringt de jazz binnen in de veeleisendheid van de sonates, symfonieën en concerten, zonder die ooit tegen te spreken.
Enhco laat ons zo een ervaring beleven waarin verleden en heden in één beweging samenkomen. Als solopianist improviseert hij met totale vrijheid op de eeuwige thema’s van Mozart, in een project vol verrassingen dat geliefde werken op een moderne en intieme manier opnieuw benadert, met de vurigheid en frisheid die kenmerkend zijn voor een van de meest geliefde componisten.
Thomas Enhco vat Mozart Paradox zelf als volgt samen:
“Mozart begeleidt me al sinds mijn jeugd. Ik hoorde mijn moeder zijn operamelodieën zingen en mijn grootvader zijn symfonieën dirigeren. Op de viool, mijn eerste instrument, studeerde ik zijn sonates, concerten en duetten; op de piano zijn fantasieën, kamermuziek en concerten, waarvan ik de afgelopen jaren enkele tijdens concerten heb mogen spelen.
Toch had ik als jazzmuzikant nog nooit uit zijn oeuvre geput om te improviseren, zoals ik dat met Bach heb kunnen doen. Het voelde voor mij veel natuurlijker om deze spontane muziek te spelen voor een publiek van vlees en bloed…”
Slotconcert van het internationale pianofestival
Een ongelooflijke marathon, samengesteld door de jonge en geniale arrangeur Thomas Enhco — die bovendien bijzonder sympathiek en bescheiden is. Hij speelde piano van 19.30 uur tot 1 uur ’s nachts, zonder partituur, in drie delen en vrijwel zonder pauze.
Vooral het laatste deel, Fireflies, kreeg unaniem de enthousiaste reacties van het publiek.
De musici — onder wie het uitzonderlijke jazztrio bestaande uit Thomas Enhco (piano), François Moutin (contrabas), een virtuoos op zijn instrument, en Raphaël Pannier (drums), met een unieke manier van fraseren en een buitengewoon luistervermogen — werden begeleid door het Magenta Quartet en een groep briljante violisten en cellisten. Samen lieten zij de Provençaalse nacht oplichten.
De uitvoering van “Summertime” van George Gershwin was een muzikale tsunami!
Als je de kans krijgt om Thomas Enhco te zien optreden, omringd door zijn muzikale vrienden, ga er dan onmiddellijk naartoe — je zult er geen spijt van krijgen.
Thomas Enhco krijgt de sleutels van de laatste festivalavond
Voor zijn laatste avond vertrouwt het Festival de sleutels toe aan Thomas Enhco.
Op die avond geeft hij niet één concert, maar drie.
Eerst Bach, opnieuw uitgevonden samen met Vassilena Serafimova in hun Bach Mirror: een dialoog tussen piano en marimba, waarin de barok achtereenvolgens licht, trance, precisie en vrijheid wordt.
Daarna Mozart, alleen aan de piano, in Mozart Paradox: een intieme en persoonlijke herinterpretatie van een componist die hij voortdurend blijft onderzoeken.
En ten slotte, om 23.00 uur — want sommige nachten verdienen het om langer te duren — jazz, met zijn trio en het Magenta Quartet.
Eén nacht, drie muzikale werelden, één verlangen: deze laatste festivalavond samen met het publiek beleven.
Zowel in de jazz als in het klassieke repertoire voelt pianist en componist Thomas Enhco zich volledig thuis. Hij onderscheidt zich door zijn veelzijdigheid en grote creativiteit. Hij werd bij het grote publiek bekend dankzij zijn unieke concerten, waarin hij improvisaties op jazzstandards, popsongs en thema’s uit het grote klassieke repertoire combineert met zijn eigen composities.
Thomas Enhco improviseert op de werken van Mozart en maakt ze zich eigen, waarbij hij ze van klassiek naar jazz transformeert. Die toe-eigening is uiterst subtiel en zijn pianospel is uitzonderlijk. Hij brengt snelle, soepele en virtuoze jazz. Deze fenomenale kunstenaar wist de 1.500 aanwezige toeschouwers te betoveren.