Tekst: Wilfried Westerlinck
Stéphane Vande Ginste is een componist met een duidelijk plan. In 2020 vatte hij het plan op om voor elk orkestinstrument een sonate te schrijven. Hij is bovenaan de partituur bladzijde begonnen, en zo zijn er in de eerste jaren sonates ontstaan voor fluit, hobo, klarinet en fagot.
Met de fluitsonate wist hij in 2022 zelfs een prijs in de wacht te slepen bij de National Flute Association van Chicago. In een orkestpartituur zijn de koperblazers de volgende in de rij.
De partituurvolgorde, hoorn, trompet, trombone en tuba werd ook mooi gevolgd op het presentatieconcert dat werd gehouden in het Kasteel van Schoten op zondag 15 februari ll.
Het concertzaaltje was aardig volgelopen om dit concert met 4 creaties mee te maken. Ongetwijfeld een hoogdag voor een componist om na elkaar 4 nieuwe werken te kunnen presenteren. De componist hield blijkbaar zelf de pianopartij liefst in eigen hand.
Tanguy Aerts, hoorn, die gestudeerd heeft bij Rik Vercruysse en op Erasmus uitstap gegaan naar Schotland, begon krachtig en overtuigend aan zijn driedelige sonate, waarin allerlei klok-motieven naar boven kwamen naast ook een ingetogen Lento religioso.
De trompettist Robby Boone verscheen met verschillende instrumenttypes. Hij studeerde aan het Lemmensinstituut bij Léon Petré en Benny Wiame en is momenteel leraar in Sint-Pieters-Woluwe. Deze Sonate loopt wat betreft opbouw enigszins gelijk aan deze voor hoorn. Het gebruik van de bugel in het tweede deel gaf het geheel een extra warmte, waardoor de dansende finale- gigue zeer contrasterend werkte en er een Italiaans tintje aan gaf.
Voor de creatie van de trombone sonate deed de componist beroep op zijn collega van de muziekacademie van Schoten, Barthel Hendrickx. Ook hier de klassieke driedelige aanpak met een flinke Marcia als aanvang, waarbij de muziek van Paul Hindemith mij voor de geest kwam. Een componist die zelf ook een grote reeks van sonates schreef voor allerlei instrumenten. De Aria van het tweede deel viel mij wat kort uit, maar een speels en een volgestouwde- syncope- finale besloot dit pittig werk.
Voor zijn Tuba sonate wist de componist Bernd Van Echelpoel te strikken. Hij is ongetwijfeld een fenomeen op zijn instrument. Sinds 2009 is hij tubaïst van het Antwerps Symfonieorkest en al meer dan 10 jaar professor aan het Antwerps conservatorium. Steeds op zoek naar nieuw repertoire is hij erg opgezet met dit nieuwe werk van Vande Ginste. Ditmaal bestond deze Sonate uit 4 delen met een mooie cantilene als openingsdeel, gevolgd door een krachtig en ritmisch allegro, waarin bewezen werd dat tuba niet zo een log instrument is als men zou denken. Na de lento besloot de componist met een doorgedreven presto mee een lichte flamenco-toets!
Stéphane Vande Ginste heeft voorzeker gezorgd voor een mooie aanvulling van het koperblazers repertorium in ons land. De kennismaking was meer dan aangenaam!